portretten van thuiszitters

Ik wilde dit al zo lang. Praten met de thuiszitters zelf. Waarom is naar school gaan zo lastig of zelfs onmogelijk? Hoe is hun situatie, wat zijn hun dromen, wie doen er toe? Ik begon aan dit project vanuit de overtuiging dat iedere jongere zich wil ontwikkelen. En dat dat mogelijk moet zijn, linksom of rechtsom. 

Het Nederlands Jeugdinstituut, Ingrado, Gedragswerk, PO Raad, VO Raad en het Steunpunt Passend Onderwijs maakten het mogelijk mijn plan handen en voeten te geven. 

Ik sprak tien jongeren, variërend in leeftijd van 11 tot 19 jaar. Tien voormalige thuiszitters. Tien verschillende verhalen.

Wat maakte dat zij thuis zaten? Wat ging er mis en waar? En vooral; hoe lukte het de weg terug te vinden en de draad weer op te pakken? Wie of wat was hierin belangrijk?

Het antwoord zocht ik door de verhalen van de jongeren zelf en van hun ouders centraal te stellen, te luisteren naar hun ervaringen, hun zoektocht te volgen. Het resultaat is een bont palet van portretten.

En ja, mijn veronderstelling klopte. Alle jongeren wilden niets liever dan terug naar school. Naar school om onderwijs te volgen, net als ieder ander. 

Reageren op dit bericht?

*